പ്രൊഫ: എം.പി.വാസുദേവപിഷാരടി (ഒറ്റപ്പാലം) യുടെ ഭാഗവത സപ്താഹത്തിലൂടെ ഖസാക്കിലേക്കൊരു യാത്ര

0

                                        By Suresh Babu,  Vilayil

” ആദ്യമായിഅസ്തിത്വദു:ഖം അനുഭവിച്ചഒരാൾഭാഗവതത്തിലുണ്ട് പറയാമോ അതാരാണെന്ന്?”

ഒരു സപ്താഹവേദിയിൽ നിന്നും ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ചോദ്യം . അത് കേട്ട് സദസ്സൊന്ന് പരുങ്ങി.

ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കാനുള്ള അദ്ധ്യാപന പാടവത്തിനുള്ള തെളിവായി ഇംഗ്ലീഷിലും ചോദ്യം ആവർത്തിക്ക പ്പെട്ടു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാത്രം ആവിർഭവിച്ച Existantialism എന്ന സിദ്ധാന്തം സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾ ക്ക് മുമ്പുതന്നെ വ്യാസർ ഭാഗവത ത്തിൽ ആവിഷ്ക്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രൊഫ: എം.പി.വാസുദേവപിഷാരടി (ഒറ്റപ്പാലം) യുടെ ഭാഗവത സപ്താഹ മാണ് സന്ദർഭം .പണ്ഡിതോപമമായി തന്നെ അസ്തിത്വവാദ സിദ്ധാന്തം ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ ആചാര്യൻ അവതരിപ്പിച്ചു.
എന്റെ മനസ്സപ്പോൾ മേഞ്ഞുനടന്നത് ഖസാക്കിലായിരുന്നു. ഒ.വി.വിജയൻ എഴുതിയ ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസ ത്തിന്റെ നിരൂപണങ്ങൾ വായിച്ചപ്പോഴാണ് അസ്തിത്വദുഖം എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. ആസ്ട്രോഫിസിക്സിലെ ഗവേഷണം പാതിവഴിക്ക് നിർത്തിയ രവി ആശ്രമത്തിലും പിന്നീട് പാലക്കാട്ടെ ഉൾഗ്രാമമായ ഖസാക്കി ലും എത്തിപ്പെട്ടു. അച്ഛനോട് ചെയ്ത പാപബോധത്താൽ നിരന്തരം വേട്ടയാടപ്പെടുന്ന രവിക്ക് ഖസാക്കി ലും പാപപങ്കിലമായ ജന്മവാസനക ളിൽ നിന്നും മോചിതനാവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അശാന്തിയുടെ ശമന താളം കുറച്ചൊക്കെ കണ്ടെത്തി യപ്പോഴേക്കും പൂർവ്വ കാമുകിയായ പത്മ രവിയേയും തേടിയെത്തി. രവി ഖസാക്കിനോടും വിട പറയുന്നു. ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ വെച്ച് കണ്ട സർപ്പ ത്തിന്റെ വായിലേക്ക് കാല് വെച്ച് കൊടുത്ത രവി ,പിന്നെ മരണത്തിന്റെ ബസ്സും കാത്ത് നീണ്ടു നിവർന്ന് കിടക്കുകയാണ്.

പെട്ടെന്നെനിക്ക് തോന്നി. ഭാഗവത ത്തിൽ പരീക്ഷിത്തിനെ ദംശിച്ച അതേ പാമ്പാണോ രവിയെയും കടിച്ചത്. ആശ്രമത്തിൽ നിന്നും കൂടെ പോന്ന സഞ്ചിയിൽ ഒരു ഭാഗവതവും ഉണ്ടായിരുന്നുവല്ലോ?

ഞാനങ്ങനെ ഖസാക്കിൽ മേഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ പ്രൊഫസർ തന്റെ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവാണത്രെ ആദ്യമായി അസ്തിത്വദു:ഖം അനുഭവിച്ചത്.അന്തമില്ലാത്ത ജലപ്പരപ്പിൽ ശയിക്കുന്ന ആദി നാരായണന്റെ നാഭീപത്മത്തിൽ നിന്നുയിർ കൊണ്ട ബ്രഹ്മാവ് നാലുപാടും നോക്കി. ആരെയും കണ്ടില്ല. തന്റെ ഉറവിടം എവിടെ യെന്നറിയാൻ താമരത്തണ്ടിലൂടെ നൂണ്ടിറങ്ങി. അവിടെയും ആരേയും കണ്ടില്ല. നിരാശനായി ,എന്തിനാണ് ജനിച്ചതെന്നറിയാതെ ബ്രാഹ്മാവ് വേപഥു പൂണ്ടു .ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ അസ്തിത്വ ദു:ഖം അതായിരുന്നു .

ദു:ഖത്തെ മാത്രം അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന ഇതര സാഹിത്യങ്ങളിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി ഭാഗവതം അതിനുള്ള പരിഹാരം കൂടി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഉള്ളിൽനിന്നുംകേട്ട “തപ”എന്ന ശബ്ദ ത്തിന്റെ അർത്ഥബോധത്താൽ ആയിരം വർഷം ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സു ചെയ്തു. പുറത്ത് തിരഞ്ഞ ഉറവിടം സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ വിളങ്ങി നില്ക്കുന്നത് കണ്ട് കൃതാർത്ഥനായി. സ്വാത്മാനന്ദമാകുന്ന സ്വരൂപത്തോട് കൂടി ജലശായിയും ഏകനുമായ ആദിനാരായണനെ ദർശിച്ചു. നാഭീ പത്മത്തിൽ നിന്നും ഉയിർക്കൊണ്ട തന്നേയും ബ്രഹ്മാവ് കണ്ടു. കൈകൾ കൂപ്പി ആദി ചൈതന്യത്തെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ അർത്ഥസമ്പുഷ്ട മായ ബ്രഹ്മസ്തുതിയുണ്ടായി. ബോധമാണ് സൃഷ്ടിക്ക് നിദാനമെന്ന സത്യം ബ്രഹ്മ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു . ആചാര്യൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി. സദസ്സ് അറിയാതെ ആ വാഗ്ധോരണിക്ക് മുമ്പിൽ കൈകൂപ്പി.. കാരണം അത്രയും ഭാവനിബദ്ധമായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ .ഭാഗവതജ്ഞാനത്തിന്റെ പരകായപ്രവേശം തന്നെയാണ് ആചാര്യനിലൂടെ അവിടെ സംഭവിച്ചത്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *